another weekend with my friends.... some beer and a lot of sharing, we're all 30 yo and getting married is one of our topics. i guess medyo malabo yun at this time, nakakalungkot pero may possibilities na di na rin kami makapag-asawa, we made a pact (somehow) na we will take care of each of each other pag thunders na kami. it sounds funny pero somehow i felt assured na may titingin sa akin after i grow old.... sabi kasi ng iba na you have to get married and have a child para may mag-alaga sayo when you get old.... pero kelangan ba talaga yun? kelangan ba talaga na magka-anak ka para may mag-alaga sayo? paano naman kami na halos binuhos namin ang lahat ng lakas namin sa pagta-trabaho para lang mataguyod ang magulang at mga kapatid upang matupad ang mga pangangailangan at pangarap nila?... di naman ako nanunumbat pero minsan natatakot ako, paaano kung wala na ang mga kaibigan ko at mga magulang ko? may mag-aaruga ba sa akin? so fucking paranoid and nega! ika nga ng friend ko... you're a NEGA-STAR! pero anong magagawa ko? kahit magpaka-positive ako naiisip ko pa rin yun.... i'll quote pa rin my self... SAVOUR THE MOMENT... and i'll qoute John Ray kasi sa kanya ko lang nalaman ang meaning nito... CARPE DIEM!!!
No comments:
Post a Comment